زنجیرهاَگَر بِکوُی تُو باشَد مَرا مَجالِ وصول رِسد بدِولَتِ وَصلِ تُو کارِ مَن بهِ اُصول̊ (زنجیره رسد کار من به اصول)

اَگَر بِکوُی تُو باشَد مَرا مَجالِ وصول رِسد بدِولَتِ وَصلِ تُو کارِ مَن بهِ اُصول̊ (زنجیره رسد کار من به اصول)

907تعداد نمایش:
1394/04/30تاریخ:
بنوش  لعل  توای آب زندگانی مندر غزل زیر می گوید شجاع اگر مجال بدهی بنزد تو بیایم مصائب و مشکلات من برطرف خواهد شد ولی شجاع چنان در محاصره است که ره خروج و دخول به حضور او مقدور نیست !
 غزل356سودی 1-اگربکوی تو باشد مرا مجال وصول  رسد بدولت وصل تو  کار من  با صول
 2-  قرار برده ز من آن دو سنبل رعنا  فراغ برده ز من آن دو  نرگس مکحول
 3-  چو دل ز جوهر مهر تو صیقلی  دارد  بود ز ژنگ حوادث هر آینه مصقول
 4-  من شکســـــته بد حال زندگی یابم  در آن  نفس که بتیغ غمت  شوم  مقتول
 5-  [چه جرم کرده ام ای جان و دل بحضرت تو]  که طاعت من بیدل نمیشود مقبول
 6-  چو بر در تو من بی نوای بی زر و زور  بهیچ تاب ندارم ره خروج و دخو
 7-  کجا روم چه کنم  چون  شوم چه چاره کنم  که گشته ام ز غم جور روزگار ملول
 8-  خرابتر ز دل من غم توجای نیافت  که ساخت در دل تنگم قرارگاه  نزول
 9-  بدرد عشق بساز و خموش شو حافظ  رموز  عشق مکن فاش پیش اهل عقول
در غزل فوق حافظ از شجاع می خواهد اجازه دهد او را ببیند ظاهراً شجاع هیچ اختیاری از خود ندارد که لای درب را  هم باز حافظ هم کسی نیست که دست از طلب بدارد باید حرف خود را بگوید وگرنه اعدام خواهد شد
پس از مقدمه فوق سخنان زیر را می گوید. [اول] ستایش زیبایی  شجاع ، [دوم]  بر سر دار رفتن حلاج روز که خودش باشد ، [سوم] به شجاع می گوید فقط تو می توانی کاری کنی:
 غزل357سودی  1- هر نکته که گفتیم در وصف آن شمایل  هرکوشنــید گفتا لله دَرّ قائل 10 
 2-  گفتم که کی ببخشی بر جان ناتوانم  گفت آن زمان که نبود جان در میانه حائل 11 
 3-  تحصیل عشق ورندی  آسان نمود اول  جانم بسوخت آخر در کسب این  فضائل 12 
 4-  حلاج بر سردار  این  نکته  خوش سراید  از شافعی مپرسد امثال این مسائل 13 
 5-  دل داده ام  بیاری  شوخی کشی نگاری  مرضیۀ السجایا محمودۀ الخصائل 14 
 6-  در عین گوشه گیری بودم  چو چشم  مستت  و اکنون شدم بمستان چون ابروی تومائل 15 
 7-  از آب دیده صد ره طوفان نوح دیدم  وز لوح سینه نقشت هرگز نگشت زائل 16 
 8-  دردا  که در برخود بارم نداد دلبر  چندانکه از جوانب انگیختم وسائل  17
 9-  ای دوست دست حافظ تعویذ چشم زخمست  یارب که بینم آنرا در گردنت حمائل 18 
حافظ به هیچ وجه دست از طلب برنمی دارد و در غزل زیر: [اول] ستایش شجاع ، [دوم] به میان کشیدن پای خلیل ، [سوم] افتاده شدن خودش در زیر پای پیل و  باز هم ستایش شجاع توأم با عجز:
 غزل358سودی  1-ای رخت چون خلد و لعلت سلسبیل  سلــسبیـــلت کـــرده جان و دل سبیل 19 
 2-  سبــز پوشان خطت برگرد لــب  هـــمچو مــورانند گــرد ســــلسبیـل 20 
 3-  یا رب این آتش که در جان منست  سرد کن زان سان که گـــردی بر خلـیل 21 
 4-  مـــن نمــی یابم مجــال ای دوســتان  زانکـــه او دارد جــمال بس جـــمیـل 22 
 5-  پای ما لنگست ومنزل چون  بهشـــت  دست مــا کوتاه  و  خـرما بـــر نخـیل 23 
 6-  نــاوک چـــشم تـــو در هر گوشـــه  نــاوک چـــشم تـــو در هر گوشـــه  24
 7-  حافــظ از ســـر پنجه عشــــق نــگــــار  همچو مـــور افتاده شد در پای پــــیل 25 
 8-  شــــاه عـــــالم را  بقا و عز و نــــاز  بادو هر چیزی کـــه خواهد زین قبــیل 26 
در غزل زیر حافظ می گوید مانند طوفان نوح گریه می کنم . و شجاع این عشق تو بود که مرا بدین روز انداخت و به خودش می گوید نمی بایست عاشق شجاع شوی اگر شدی می بایست در آتش عشق شجاع بسوزی مانند کسی که به هند می رود باید اول فیل  سواری بداند وگرنه حق اعتراض نداری.
غزل359سودی
 1-رهــــروان  را  عشق  [بس] باشد دلـــــیـل  آب چشـــم انــدر رهــش کردم سبیل 27 
 2-  مـــــوج اشـــک مـــا کی آرد در حساب  آنکه کــشتــی راند بــر خون قتــــیل 28 
 3-  اخــــتیاری نیـــست بــــد نامی ء  مــن  ضــلنی فی العشـق من یهدی الســـبیل 29 
 4-  آتـــــش  روی  بتـــان  بر خود   مــــزن  یا بر آتــش خوش گــذر همچون خلیل 30 
 5-  یــا بنه بـــر خود که مقصـــد گـــم  کنـی  یا مـــنــه پا انــدرین ره بی  دلـــــیل 31 
 6-  سالــها در فکـــر آن  بیتم که گفـــــت  پیلـــبانی،  بر  لـب  دریـــای  نـیــــل 32 
 7-  یا رســــوم پیلبـــــانی یــــاد گـــــیر  یا مـــرو هــــندوســــتان با یــاد پیل 33 
 8-  یا مکـــش  بر چهـــــره نیــــل عاشـــقی  یا فــــرو برجـــامه تقوی نــنیــل 34 
 9-  بی می مطـــرب بفـــردوســـم مــــخـوان  راحتــی فـی الـراح لا فی السبیل 35 
 10-  حـــافظـــا گر مــعنـــیی داری بیـــــار  ور نــه دعوی نــیست غــیر قال و قیل 36 
در غزل زیر حق بجانب  می گیرد : نه تنها من عاشق تو هستم بلکه تمام جهان عاشق تو هستند زیرا تو همیشه از ماه هم زیبا تری بخصوص اینکه روزبروز زیبا تر هم میشوی ومن عاشق تو هستم و فقط عشق تو مرا بس
 غزل60سودی 1-ای برده دلـــم را تــو بدین شکــل وشمائل  پروای کست نیســت جهانی   بتو  مائل 37 
 2-  گــه آه کشم از دل و گــه تــیر تو ای  جان  پیش تو  چه گویم که چها میکشم از دل 38 
 3-  وصــف لـــب لــعل تــو چه گویم برقیبان  نیکو نبود معنیء رنگین بر جــاهل 39 
 4-  هــر روز چو حــسنت ز دیگر روز فزونست  مه را  نتوان کرد  بروی تو مـــقابـل 40 
 5-  هرروزچوحسنت ز دیگر روز فزونست  چون مـاه  نتوان  کرد  بتروی تو مـقابل 41 
 6-  دل بردی  و جان میدهمت  غم چه  فرسـتی  چون نیک غمینیم چه حاجت بمحصـل 42 
 7-  حافظ چو  تو پا در حــرم عشـــق نهادی  در دامن او دستِ زن و از همه بکــسـل 43 
در غزل زیر با فشار تمام به شجاع میگوید تو چنین .....چنین .....چنینی و اگر تو رضایت بدهی زنده خواهم ماند.
 غزل361سودی 1-بسحر لعبت چشم تو ای خجسته خصال  برمز  خط تو ای آیت همایون فال 44 
 2-  بنوش  لعل  توای آب زندگانی من  بخاک پای تو یعنی که رشک آب زلال 45 
 3-  بگرد را ه تو یعنی که سایبان  امید  بخاک پای تو یعنی که رشک آب زلال 46 
 4-  بجلوه های تو چون شیوه های رفتن کبک  بغمزه های تو چون عشوه های چشم غزال 47 
 5- بطیب خلق  تو و نوخه شمامه صبح
 ببوی زلف تو و نکهت  نسیم شمال 48 
 6-  بان  عقیق که ما راست  مهر  خاتم چشم  بآن گهرکه شما راست دُر درج مقال 49 
 7-  بآن صیحه عارض که گشت گلشن  عقل  بآن حدیقه بینش که شد مقال خیال 50 
 8-  که در رضای تو حافظ گر التفات کنی  بعمر باز نماند چه جای مال ومنال 51 
بهمین سادگی موضوع بکلی مجهول 6 غزل در قالب { غزیده کار من رسد به اصول} با 51 بیت برای ابد معلوم و پرونده آن مختومه اعلام میشود دقت بفرمائید 6 غزل از تقریباً600 غزل یعنی یک صدم برای اشراف به جزئیات به ترجمه یک یک غزلیات فوق مراجعه فرمائید.

حافظ 6 غزل با 51 بیت سروده آنها را بقصد [رسیدن کار او به اصول] برای شاه شجاع فرستاده و از سرودن آنها بسیار راضی است و در پایان قطعه 18 سودی را سروده و خود را هم ستایش فرموده است [معجز است این نظم یا سحر حلال هاتف آورد این سخن یا جبرئیل]
 قطعه18سودی  1- حسن این نظم از این مستـغنیست  با فروغ خور کسی جوید دلیل 52 
 2-  آفــرین بر کــلک نقاشی کـه داد  بکر معنی را چنین حسن جمیل 53 
 3-  عقــل در حسنش نمـی یابد بـدل  طبع در لطفش نمی  بیند دلـیل 54 
 4-  معجز است این نظم یا سحر حلال  هاتف آورد این سخن یا جبرئیل 55 
 5-  کس نیارد گفت رمزی زین نمــط  کس نداند سفت دری زین قبیل 56 
با اضافه شدن قطعه 18 سودی به 6 غزل غزیده [رسد کار من به اصول] به زنجیرة [رسد کار من به اصول] تغییر نام پیدا می کند

طبقه بندی
زنجیره شجاع اگر مجال دهی کار من رسد به اصول
770 هجری قمری
سلسله غزلیات حافظ بر لب بحر فنا


سیاوش ایزدی     WWW.DARHOZOOREKHAJEHADEZ.COM      فاطمه سهرابی
انتشار       30 /4/1394 ش 30/10/1436 ق 20/7/2015 م      موقت