غزیده7-جَمالِ، چِهرهِ تأییدْ، شِیخ اَبُواِسحاقْ کهِ مُلَکْ دَر قَدَمَش زِیبْ بوستانْ گیرَد

7-جَمالِ، چِهرهِ تأییدْ، شِیخ اَبُواِسحاقْ کهِ مُلَکْ دَر قَدَمَش زِیبْ بوستانْ گیرَد

944تعداد نمایش:
1394/04/02تاریخ:
          یکی از هدایائیست که وعدة آنرا داده ام   
    
  حلقه دهم

 1-  سپیده دم که صَبا بوی لطف جان گیَرد  چمن ز لطف هوا نکُته برجَنا ن گیرد 1
 2-  هزارنَکهت گل درچمن تَتقَ بندد  افق ز عکس شفق رنگِ گُلسِتان گیرد
 3-  نوای چنگ بدان سان زندصلای صبوح  که پیر صومعه راهِ درِ مغان گیرد
4-  شِه سپهر چوزرین سپر کشد بررو به تیغ صبح و عمود افق جهان گیرد 
 5-  برِغم زاغِ سیه شاهبازِزَرین بال  دَرین مقُرنَس ژَنگاری آشیان گیرد
 6-  بِبَزمگاه چمن رو که خوش تماشاییست  که لاله کاسه نسرین و اَرغوان گیرد
 7-  چه حالَتَست که گل درچمن نمایدرخ چه آتشست که در مرغ صبح خوان گیرد
 8-  چه پرتوست که نورچراغ صبح دهد  چه شعله است که در شمع آسمان گیرد

در بخش دهم سلسله [جمال چهرة تأیید] حافظ می گوید بکوری چشم [امیر مبارز] اگر اسحاق به شیراز بازگردد زمین و زمان [جنان، گلستان، نورانی، هوا عطر آگین] میشود.
حلقه یازدهم
9- خیال شاهی اگرنیست در سرحافظ چرا بتیغ زبان عرصهء جهان گیرد 1
 10- صبانگرکه دمادم چورند شاهد باز گهی لب گل و گه زلف ضمیران گیرد
 11-  ز اتحادهیولی واختلاف صور  خردزهرگل نونقش صدبیان گیرد
12-  من اندرآن که دم کیست این مبارک دم  که وقت صبح درین تیره خاکدان گیرد
 13-  چرا بصدغم وحسرت سپهر دائره شکل مراچو نقطهء پرگاردرمیان گیرد
14- ضمیردل نگشایم به کس مرا آن به  که روزگار غیورست ناگهان گیرد
 15-  چو شمع هرکه بافشای راز شدمشغول شبش زبانهء مقراض درزبان گیرد 7
بخش 11 من امیر مبارز را که خود را امیرالمؤمنین خوانده نمی خواهم من شاه می خواهم یا [جلال]  یا [جمال] و حافظ می گوید الحق که آدم هرزه ای هستی تا دیروز [جمال] حالا [جلال] بهر صورت اینها را نباید بکسی بگویم که اگر کسی بفهمد کشته میشوم.

حلقه دوازدهم


16- کجاست ساقی مهروی من که از سر مهر به نیم مست خودش ساغرگران گیرد 1
 17- پیامی آورد ازیارودر پی اش جامی بشادی رخ آن یار مهربان گیرد
 18-  نوای مجلس مارا اگر کشد مطرب گهی طریق عراق و گه اصفهان گیرد
19-  سکندری که مقیم حریم او چون خضر ز فیض خاک درش عمر جاودان گیرد
 20-  جمال،چهرهءتأیید، شیخ ابواسحاق که ملک در قدمش زیب بوستان گیرد
21- گهی که بر فلک سروری عروج  کند نخست پایهء خود فرق فرقدان گیرد
 22-  چراغ دیدهء محمود شه که دشمن را ز برق تیغ وی آتش بده زبان گیرد 7

 ولی من [جلال الدین] پسر مبارز را نمی خواهم [جمال الدین] نور چشم محمود شاه را می خواهم که [جمال چهرة تأیید شده مردم شیراز است]

حلقه سیزدهم
 24- [عروس خاوری]از شرم رأی انور او بجای خود بود ارراه[قیروان] گیرد 2
25-  ایا عظیم و قاری که هرکه  بندهءتست  زرفع قدرکمربند تو امان گیرد 3
 26- رسدز[چرخ عطارد] هزارتهنیتت چوفکرتت  صفت [امرکن فکان]گیرد 4
27- مدام درپی طعن است برحسود وعدوت [سماک رامح] ازآن[روز و شب] سنان گیرد 5
 28-  [فلک]چو جلوه کنان بنگردسمندترا کمینه پایگهش[اوج کهکشان] گیرد 6
29- ملالتی که کشیدی سعادتی دهدت [که مشتری] نسق کارخوداز آن گیرد 7
بخش سیزدهم بسیار جالب است [حافظی که نازک طبع است] اگر دلبرش به شیراز بازگردد و آنقدر آدم بکشد که [موج خون به اوج ماه] برسد اشکالی ندارد بقیه ابیات تماماً منطبق بر عقاید خرافی و مورد علاقه اسحاق که همه چیز را ناشی از گردش ماه و خورشید و ستارگان می دانسته سروده شده است تا دلبرش را که آنقدر آدم بکشد که موج خون به اوج ماه برسد را سرخوش کند [احزاب امروز هم همینطورند].
                                                                                حلقه چهاردهم

30- از امتحان تو ایام را غرض اینست که ازصفای ریاضت دلت نشان گیرد 1
 31- وگرنه پایهء مصحف از آن بلند ترست که روزگاربرو حرف امتحان گیرد 2
32- دلیردرخردآنکس بود که در همه حال نخست بِنگردآنگه طریق آن گیرد 3
 33- مذاق جانش ز تلخیء  غم شود ایمن هرآنکه شِکرِ شُکُرتو دردهان گیرد 4
34- زعمر برخورده آنکس که در جمیع صفات بخویش بنگردآنگه طریق آن گیرد 5
 35-  چو جای چنگ نبیندبجام آرددست چووقت کار بود تیغ جانستان گیرد 6
36- زلطف غیب بسختی رخ از امیدمتاب که مغز نغز مکان اندر استخوان گیرد 7
بخش چهاردهم  هم [جالب انگیز] است اسحاق 35 ساله شرابخوار و شاهد باز بسیار پاکیزه و مقدس است که نیاز به اثبات ندارد ولی باید عاقل و هوشیار باشد پیش از اندازه نابخردی کرده. [بخویش بنگرد آنگه طریق آن گیرد]
حلقه پانزدهم
  
37- شکرکمال حلاوت پس ازریاضت یافت نخست درشکن تنگ ازآن مکان گیرد 1
 38- درآن مقام که سیل حوادث ازچپ وراست چنان رسد که امان از میان کران گیرد 2
39- چه غم بود  بهمه حال کوه ثابت را که موجهاچنان قلزم گران گیرد 3
 40- اگرچه خصم تو گستاخ میرود حالی تو شاد باش که گستاخیش عنان گیرد 4
41- اگرچه بدحق این خاندان دولت گفت جزاش درزن و فرزندوخانمان گیرد 5
 42- زمان عمرتو پاینده بادکین دولت عطیه ایست که در جان انس و جان گیرد 6
43- سر ملوک سخن حافظ است ازآن هردم بذوالفقارسخن عرصهء بیان گیرد 7
اگر امیر مبارزالدین ترا شکست داد و آواره کرد بدانخاطر بودکه ناپختگی کردی شکست خوردی تا پخته شوی و پخته خواهی شد امیدوارم چنین بلایی بر سر امیر مبارز و دودمان او بیاید تو مقاومت کن که من با شعر چون [ذوالفقارم] ترا  حمایت می کنم.

     حلقه شانزدهم
 44-  اگر چه حضم تو گـستاخ می رود حـالی   تو شاد باش که گستاخیش عنان گیرد
 45-  سر ملوک سخن حافظ است از آن هردم  بـذوالفقار سخن عرضه بــیان گـیرد 
فعلاً امیر مبارز پیروز شده هرکاری میخواهد می کند ولی روز 19/09/759ق/10/06/737ش/01/09/1358م چشم او را کور می کنم تا گستاخیش در گوشة زندان بمدت 6 سال کاملاً عنان گیرد به یُمن ذوالفقار سخن و سفاین غزل با سوخت شراب ناب شاهانی.

سیاوش ایزدی         WWW.DARHOZOOREKHAJEHAFEZ.COM         فاطمه سهرابی
   انتشار 01/04/1394 ش / 05/08/1436 ق /  22/06/2015 م  سه چهارم