جلدهفتم(گلستان)15-مُریْدِ پْیرِ مُغانَمْ زِ مَنْ مَرَنْجْ اِیْ شِیْخْ چِرْا کِهْ وَعْدِه تُو کَرْدیُ وْ اُو بِجْا آوَرْدْ

15-مُریْدِ پْیرِ مُغانَمْ زِ مَنْ مَرَنْجْ اِیْ شِیْخْ چِرْا کِهْ وَعْدِه تُو کَرْدیُ وْ اُو بِجْا آوَرْدْ

1,206تعداد نمایش:
1394/05/10تاریخ:
ابیاتی از دیوان خواجه حافظ که مخاطب عام دارد
 غزل151  نفاق و  زرق  نبخشد صفای دل حافظ  طریق رندی و عشق اختیار  خواهم کرد  
دروغگو سیه روی گشت روز نخست
 غزل151  مشکل  عشق  نه  د ر حوصله دانش  ماست  حل  این  نکته  بدین  فکر  خطا  نتوان  کرد   
سودی : حوصله یعنی { چینه دان پرندگان } حل مشکل عشق در فضای دانش کوچک ما نمی گنجد . 
 غزل152  سحر تنهائیم درقصد جان بود  خیالش لطفهای بی کران کرد  
اولین باری که حافظ قصد خودکشی می کند در فراق اسحاق است
 غزل152  صبا گرچاره داری وقت  وقت است  که درد اشتیاقم  قصد  جان  کرد  
حافظ از خدا طلب مرگ می کند
 غزل152  کجا  گویم  که  با  این درد  جانسوز  طبیبم  قصد  جان  ناتوان کرد  
سه بار { قصد جان } در غزل 152 عشق جنون آمیز حافظ 36 ساله به اسحاق است.
 غزل153  ماهی  و مرغ  دوش  از افغان من نخفت  وان شوخ دیده بین که سر از خواب بر نکرد  

حافظ در هجر اسحاق آنقدر فغان کرد که مرغ و ماهی نخفت
 غزل153  دلبر برفت و دلشدگان  را خبر نکرد  یاد  حریف  شهر و رفیق سفر نکرد   
اسحاق برفت و حافظ را با خود نبرد 
 غزل154  من ایستاده تا کنمش جان فدا چو شمع  او خود گذربه ماچو نسیم سحر نکرد  
ولی حافظ تا پای جان بخاطر اسحاق ایستاد
 غزل155  آنکه  بر نقش  زد این دایره مینائی  نیست معلوم که در پرده اسرار چه کرد  
چه کسی در دایره مینائی نقش زد ؟
 غلز156  نه  به  هفت  آب که رنگش بصدآتش نرود  آنچه با خرقه صوفی می انگوری کرد  
با صد بار آتش زدن هم پاک نمی شود
 غزل157  سالها دل طلب جام جم از ما  می کرد  وانچه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد  
جام جم چیست ؟
 غزل157  گفت آن  یار کزو گشت سر دار بلند  جرمش این بود که اسرارهویدامی کرد  
یار حافظ ؛ منصور حلاج بخاطر حقیقت گوئی بر سر دار رفت
 غزل158  بعزم مرحله عشق پیش نِه قدمی  که سودها کنی ار این سفر توانی کرد  
اگر توانی کرد ! ولی نخواهی توانست
 غلز158  تو کز سَرابِ  طبیعت نمی روی بیرون  کجا بگوی حقیقت گذر توانی کرد  
حقیقت را به سرای طبیعت نمی شود آورد ؟
 غزل158  کاغذین جامه  به  خوناب بشویم که فلک  رهنمونیم بپای علم داد نکرد  
فلک در حق اسحاق بیداد کرد
 غزل159  مریدپیرمغانم ز من مرنج ای شیخ  چراکه وعده تو کردی و او بجا آورد   
شیخ مرنج ،‌حافظ مرید پیر مغان است . پیر مغان کیست ؟
   چه مستی است ندانم که رو به ما آورد  که بود ساقی و  این  باده از کجا آورد  
حافظ از آمدن شجاع به شیراز بسیار خوشحال شد


سیاوش ایزدی WWW.DARHOZOOREKHAJEHAFEZ.COM        نسترن احمدی  
  انتشار 8/8/1393 ش 7/1/1436 ق 30/10/2014 م  نهائی