جلدهفتم(گلستان)17-بَنْدِهِ پْیرِ مُغْانَمْ کِهْ زِ جَهْلَمْ بِرَهْانَدْ پْیرِ مْا هَرْ چِهْ کُنَدْ عَیْنِ عِنْایَتْ بْاشَدْ

17-بَنْدِهِ پْیرِ مُغْانَمْ کِهْ زِ جَهْلَمْ بِرَهْانَدْ پْیرِ مْا هَرْ چِهْ کُنَدْ عَیْنِ عِنْایَتْ بْاشَدْ

1,176تعداد نمایش:
1394/05/10تاریخ:
ابیاتی از دیوان خواجه حافظ که مخاطب عام دارد
 غزل171  اگر چه حُسن  فروشان  به جلوه آمدند  کسی به  حُسن و مِلاحَت به  یار  ما نرسد  
خواجه قوام الدین محمد صاحب عیار دست راست امیر مبارز یار حافظ بوده است 
 غزل171  چنان بزی که اگر خاک ره  شوی  کس  را  غبار خاطری از ره گذارما نرسد  
صاحب عیار را به دلیل مردمداری حافظ به یاری برگزیده بود
 غزل172  تا کی  ای گوهر یک دانه  امیدواری  کَز غمت دیده مردم همه دریاباشد  
اسحاق پادشاهی بی مانند بود و اهالی شیراز او را بسیار دوست داشتند
 غزل172  تو خود ای گوهر یک دانه کجائی آخِر  کز خیال تو مرا دیده چو دریا باشد  
حافظ بر یک دانه و مردمی بودن اسحاق تاکید می کند 
 غزل173  بنده  پیر مغانم  که ز جهلم  برهاند  پیر ما  هر  چه  کند عَینِ عِنایت باشد  
حافظ بنده حضرت رسول اکرم (ص) است که او را ز جهل رهانیده 
 غزل174  نقد صوفی نه همه صافی بی  غش باشد ای بسا خرقه که  مستوجب آتش باشد  
بسیار کسانی که سخن از خداشناسی می زنند اما دروغ می گویند 
 غزل174  خوش  بود  گر  مَحَکِ  تجربه   آید به میان  تا سیه روی  شود هر که در او غش باشد  
تا سیه روی  شود هر که در او غش باشددر جریان حوادث باید خداشناس و خدا نشناس را شناخت
 غزل175  من آن  نگین سلیمان به هیچ نستانم   که گاه گاه  بر او دست اهرمن  باشد  
حافظ شهنشاه ابوالفوارس را به هیچ نمی ستاند 
 غزل176  کی  شعر تر  انگیزد  خاطر  که  هزین  باشد  یک  نکته از این معنی گفتیم و همین باشد  
شاهنشه ابوالفوارسِ نفهم مرا به یزد تبعید می کنی و شعر تر و روح انگیز هم انتظار داری
 غزل176  زین  کِلْکِ  خیال  انگیز  هر  کو  نکند فهمی  نقشش بحرام ار خود  صورتگر چین باشد  
کسی که شعر حافظ را نفهمد مُردنش بهتر از ماندن است
 غزل176  جام می و خون دل هر یک به کسی دادند در دایره قسمت اوضاع چنین باشد  
غزل 176 خواندنیست ، حافظ لاغر ، ضعیف و نحیف و مفلس شاهنشه را پول سیاه می کند
 غزل177  عَجَبْ راهیست راه عشق کانجا  کسی سر برکندکَشْ سر نباشد  
در راه عشق اول قدم باید که سر نخواهی.
 غزل177  کسی گیرد خطا برنظم حافظ  که هیچش لطف در گوهر نباشد  
 اگر نظم حافظ عیب داشت که از شیراز اخراج نمی شد
 غزل178  بایار شکر لب گل اندام  بی بوس و کنار خوش نباشد  
حافظ 23 ساله نامزد کرده ولی زفاف ننموده و خوش نباشد
 غزل178  باغ  و گل و مول  خوشست لیک  بی  صحبت  یار خوش نباشد  
حافظ 23 ساله پسر خوبیست در نامزد بازی هم از خدا غافل نیست
 غزل179  در کارخانه عشق از کفر ناگریز است  آتش ترا بسوزد گربولهب نباشد  
هر کارخانه ای ضایعات و پساب دارد کفر هم پساب کارخانه عشق است
 غزل179  مِی خورکه عمرسَرمَد گردرجهان توان یافت  جز بادهِ بهشتی هیچش سبب نباشد  
عمر سرمد سرابیست با خوردن مِیْ هم سبب نباشد شجاع خود در 53 سالگی رفت 
   ماه شعبان منه از دست قدح کین  خورشید  ازنظر تا  شب عید رمضان خواهد شد  
ماهِ شعبان کیست ؟ همان که در نیمه شعبان متولد شد است
   مطربا مجلس انس است و غزل خوان و سرود  چند گوئی که چنین رفت و چنان خواهد شد  
حافظ در دوران حکومت اسحاق شیعه یا شجاع شافعی غزل را به مناسبت نیمه شعبان سروده ؟

سیاوش ایزدی WWW.DARHOZOOREKHAJEHAFEZ.COM        نسترن احمدی
  انتشار 29/8/1393 ش 28/1/1436 ق 20/11/2014 م  نهائی