جلدهفتم(گلستان)18-سَحَرَمْ دُولَتِ بْیدْارْ بِبْالیْن آمَدْ گُفْتْ بَرْخیْز کِهْ آْنْ خُسْروِ شْیْریْن آْمَدْ

18-سَحَرَمْ دُولَتِ بْیدْارْ بِبْالیْن آمَدْ گُفْتْ بَرْخیْز کِهْ آْنْ خُسْروِ شْیْریْن آْمَدْ

1,068تعداد نمایش:
1394/05/10تاریخ:
ابیاتی از دیوان خواجه حافظ که مخاطب عام دارد
 غزل181  رقیب آزارها فرمود و جای آشتی نگذاشت  مگرآه سحر خیزان سوی گردون نخواهد شد  
حافظ به مناسبت قتل اسحاق امیرمبارز را نفرین می کند
 غزل181  شراب لعل و جای امن و  یار  مهربان  ساقی  دلا کِیْ بِهْ شود کارَت اگر اکنون نخواهد شد  
مبارز اسحاق را کشت حافظ خانه نشین شد همسر مهربانش ساقیست 
غزل182   در شمار ار چه نیاورد  کسی حافظ  را  شکر کان محنت بیحد و شمارآخر  شد  
محمود شکست خورد و گریخت محنت بی حد و شمار آخر شد خسرو شیرین آمد
 غزل183  نگارمن که به مکتب نرفت وخط ننوشت  بغمزه مسئله آموز صد مدرس شد  
نگار حافظ حضرت محمد ابن عبدالله رسول مکرم اسلام است و لاغیر
 غزل184  فغان که درطلب گنج  نامه مقصود  شدم خراب جهان  از غمش تمام و نشد   
 غزل184  دریغ و درد که در جستجوی نقد حضور  بسی شدم بگدائی برکرام و نشد  
نشد ، نقد حضور و گنج نامه مقصود حاصل نشد که نشد
 غزل185  یاری اندر کس نمی بینیم یاران را چه شد  دوستی کی آخرآمد دوستداران را چه شد  
یاران حافظ و دوستداران خان نعمت اسحاق هر یک بسویی رفتند
 غزل186  شاهد عهد شباب  آمده  بودش  بخواب  باز به پیرانه سر عاشق ودیوانه شد  
768 ق 745ش 1366 م غزیده خسرو و شیرین آمد
 غزل187  دوش ازجناب آصف پیک بشارت آمد  کز حضرت  سلیمان عشرت اشارت آمد  
حضرت سلیمان که همان خسرو شیرین باشد به شیراز آمد 758 ق 735 ش 1357 م
 غزل187  دریاست مجلس شاه دریاب وقت و دریاب  هان ای زیان کشیده گاه تجارت آمد  
خسرو شیرین آمد ، حافظ طلب خسارت کن
 غزل188  شد منهزم  از کمال عزت  آن را که جلال  حیرت آمد  
خسرو شیرین که همان جلال الدین باشد و محمود از کمال عزت ساقط شد و گریخت
 غزل189  ای عروس هنراز بخت  شکایت منما  حجله حُسن بیارای که داماد آمد  
خسرو شیرین همان داماد ، همان شجاع است
 غزل190  مردمی کرد و کرم بخت خدا داد به من  کان بُت سنگدل از بهر خداباز آمد  
خسرو شیرین همان بت سنگدل ، همان شجاع است
 غزل191  ز فکر تفرقه بازای تا شوی مجموع  بحکم آن که چو شد اهرمن سروش آمد  
اهرمن محمود سروش همان شجاع سنگدل است 
 غزل192  سحرم دولت بیدار ببالین آمد  گفت برخیزکه آن خسرو  شیرین آمد  
خسرو شیرین همان شجاع سنگدل است
 غزل192  مرغ دل باز هوا دارکمان ابروییست  ای کبوتر نگران باش که شاهین آمد  
کمان ابرو شجاع ، کبوتر حافظ ، شاهین پشمینه پوش تند خوست . 
غزلیات 186 تا 192 مجموعاً هفت غزل اوائل سال 768 ق  745 ش 1366 م سرود ه شده تحت عنوان غزیده خسرو و شیرین طبقه بندی گردیده است .


سیاوش ایزدی WWW.DARHOZOOREKHAJEHAFEZ.COM        نسترن احمدی
  انتشار 6/9/1393 ش 5/2/1436 ق 27/11/2014 م  نهائی