جلدهفتم(گلستان)19-اَز صِدایِ سُخَنِ عِشق نَدیدَم خوشتَر یادِگاری کِه دَر این گُنبَدِ دَوار بِماند

19-اَز صِدایِ سُخَنِ عِشق نَدیدَم خوشتَر یادِگاری کِه دَر این گُنبَدِ دَوار بِماند

1,116تعداد نمایش:
1394/05/11تاریخ:
بازدید کنندگان محترم یادداشت های شما را می خوانم ، از توجه شما سپاسگزارم ، بهتر و بهتر می نویسم.
ابیات برجسته ای از دیوان حافظ که مخاطب عام دارد: 

 غزل193  نه هر که چهره بر افروخت دلبری داند  نه هرکه آینه سازد سکندری داند  
پادشاه: دلبر و دلبر یعنی کسی که مردم او را دوست داشته باشند. سلطان محمود دلبر نبود 768 ق از شیراز اخراج شد
 غزل193  تو بندگی چو گدایان به شرط مزد مکن  که دوست خودروش بنده پروری داند  

دنیا بداند ، شارحان و منتقدین بشنوند که حافظ مزدور نبوده. او سلطان قرن 8 ق و ش و 14 م فارس بوده است
 غزل193  غلام همت آن رند عافیت سوزم  که درگدا صفتی کیمیاگری داند  
حافظ رند و گداست و کیمیاگری می داند از مس طلا درست می کند از شجاع هم دلبر می تراشد
 غزل194  صوفیان واستدند از گرو مِی همه خرقه  دلق ما بود که در خانه خمار بماند  
به اصطلاح صوفیان خود را به امیرمبارز فروختند و ثروتمند شدند حافظ نفروخت و برهنه از میخانه بدر آمد
 غزل194  از صدای سخن عشق ندیدم خوشتر  یادگاری که در این گنبد  دوار بماند  
حافظ می گوید در زیر گنبد دوار سخنی زیباتر از سخن عشق نیست ، حافظ عاشق اسحاق بود
 غزل195  رسید مژده که ایام غم نخواهد  ماند  چنان نماند چنین نیز هم  نخواهد ماند  
شجاع نامرد حافظ را دِژم نموده. دِژم: افسرده
 غزل195  سروش عالم غیبم  بشارت خوش  داد  که کس همیشه بگیتی دژم  نخواهد  ماند  
کسی همیشه دِژم نخواهد ماند
 غزل196  حافظ چو تَرک غمزه تُرکان نمی‌کنی  دانی کجاست جای تو خوارزم یاخجند  
حافظ عاشق ترک بچه ای به نام شجاع شده ولی این ترک بچه به حافظ عتاب می کند پس باید به ترکمنستان برود
 غزل197  مکُش آن آهوی مُشکین مرا ای صیاد{جلاد}  شرم از آن چشم سیه دار و مبندش به کمند  
بعد از ظهر روز جمعه 22/5/797 ق : جلاد دست های اسحاق را نبندند و گردن او را نزند از چشم زیبای او شرم کند
 غزل197  بازمستان دل از آن گیسوی مِشکین حافظ  زانکه دیوانه همان به که بود  اندر بند  
حافظ دیوانه اسحاق است از او دل نمی ستاند
 غزل198  عیب می جمله چو گفتی هنرش نیز بگو  نفی حکمت  مکن از بهر دل عامی چند  
اگر قرآن کریم را می خوانی به میل خود تفسیر نکن زیرا حکیم فرموده شراب بیماری زاست ولی خواصی هم دارد.
 {حداقل با الکل می توان تزریقات انجام داد}.
غزل198   ای گدایان خرابات خدا یارشماست  چشم اَنعامْ  مدارید زِ اِنعامْی چند  
خدا یار درستکاران است
 غزل199  هاتف آنروز به من مژده  این دولت داد  که برآن جوروجفا صبرو ثباتم  دادند  
جور: حکم اعدام ، جفا: حکم اخراج از شیراز که با تائید شجاع رسیده بود
 غزل199  من اگرکامرواگشتم وخوشدل چه عجب  مستحق بودم و اینها به زکاتم دادند  
کامروا: نجات از اعدام ، خوشدل: برگشتن به شیراز
 غزل199  این همه شهد وشکر کزسخنم میریزد  اجرصبری است کزان شاخ نباتم  دادند  
شاخ نبات: قلم شیرین بیان حافظ است و بس
 غزل199  همت حافظ و  انفاس سحر خیزان  بود  که ز بند غم ایام نجاتم دادند  
همت حافظ: برنامه ریزی و سرودن اشعار به موقع ، انفاس سحرخیزان وساطت روحانیون عالی رتبه شافعی، غم ایام: حکم اعدام و تبعید. 


سیاوش ایزدی        WWW.DARHOZOOREKHAJEHAFEZ.COM   شیرین صفا                     
تاریخ انتشار 13/9/1393 ش 13/2/1436 ق 4/12/2014 م  سه چهارم نهائی